Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Ενάντια στην σύγχυσι


Το σημαντικότερο  ίσως αποτέλεσμα των απεργιών ήταν η απελπισία που προξένησε στους βιομηχάνους και τους γαιοκτήμονες με τις ζημιές που προκάλεσε, αλλά η κοινωνική τάξις όμως που υπέφερε περισσότερο από την κοινωνική κρίση -δημιούργημα της #προπαγάνδας και της αναταραχής της #αριστεράς-  ήταν και πάλι η #μικρομεσαία αστική τάξις. Πριν από τον πόλεμο ήταν σχετικά εξασφαλισμένη αλλά η μεταπολεμική κρίσις την βρήκε απροετοίμαστη και ανυπεράσπιστη. Το #προλεταριάτο προστατευόταν από τα Σωματεία και το Σοσιαλιστικό Κόμμα, οι εργάτες των βιομηχανιών ευρίσκοντο  σε πολύ καλή θέσι όταν μάλιστα τον Φεβρουάριο του 1919 οι εργάτες της μεταλλοβιομηχανίας επέτυχαν αύξησι μισθών και την αναγνώρισι του οκταώρου, ενώ την ίδια στιγμή οι μικροαστοί δεν είχαν ούτε ενώσεις ούτε σωματεία και επιπλέον το Σοσιαλιστικό Κόμμα ακολουθώντας την γραμμή των #μαξιμαλιστών τους είχε κατατάξει ανάμεσα στους #μιλιταριστές αστούς και κατά συνέπεια ανάμεσα στους εχθρούς του #προλεταριάτου.

Από την άλλη πλευρά οι #μεγαλοαστοί, οι #βιομήχανοι, οι #γαιοκτήμονες, είχαν κάνει περιουσίες κατά την διάρκεια του πολέμου και ήσαν εξασφαλισμένοι έναντι του πληθωρισμού, κάτι που οι #μικροαστοί δεν το είχαν. Οι οικονομίες τους είχαν εξανεμιστεί κατά την διάρκεια του πολέμου, ενώ είχαν δώσει ότι είχαν και δεν είχαν για να ενισχύσουν την χώρα τους στην πολεμική της προσπάθεια, με αποτέλεσμα να μετατραπούν στους φτωχότερους ανθρώπους της Ιταλίας, οι καταστηματάρχες έχαναν το εμπόρευμα τους και οι περικοπές των τιμών που επέβαλλαν οι #σοσιαλιστές είχαν άμεσο αντίκτυπο σε αυτούς και όχι στους χονδρεμπόρους, οι μικροκαλλιεργητές πάλι υπέφεραν λόγω των απεργιών και επιπλέον είχαν τρομοκρατηθεί με την απειλή των σοσιαλιστών να εθνικοποιήσουν την γη.

Χτυπημένοι από μια κυβέρνησι που τους αγνοούσε και μια ισχυρή μειοψηφία που εν ονόματι του προλεταριάτου καταπατούσε τα συμφέροντα και την ιδιοκτησία τους, στράφηκαν στα #Fasci αποφασισμένοι να οργανώσουν την άμυνα τους και ελπίζοντας να επιβάλλουν δικαιοσύνη και την ισότιμο παρουσία τους στην νέα κοινωνία, που εδημιουργείτο μετά τον πόλεμο Έβλεπαν στον φασισμό το δικό τους #κίνημα, την δική τους ελευθερία και τον δικό τους σοσιαλισμό, έναν σοσιαλισμό που δεν αεροβατούσε και που θα αντιπροσώπευε όλους.

Αντιδρώντας στην καταπίεσι των #πλουτοκρατών και την μισαλλοδοξία του #προλεταριάτου, ήσαν οι άνθρωποι που θα μετέτρεπαν τον Φασισμό από κίνησι διανοουμένων σε μαζικό κίνημα.

(Γεωργίου Κύβελου: Φασισμός και εξουσία)

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Θεωρητική αυτονομία; Αναγκαιότητα των ημερών!

Μια πρώτη προσέγγιση: "Δεν χρειαζόμαστε #αρχηγούς".


Χρειαζόμαστε απλά μία ξεκάθαρη ιδεολογική και κοινωνική #γραμμή, #ανθρώπους που να γνωρίζουν τι αντιπροσωπεύουμε αλλά και τι χρειάζεται από αυτούς τους ίδιους. Δεν χρειάζονται "ρομπότ" και ούτε χρειάζονται καθάριες ελεύθερες βουλήσεις, που να πιστεύουν με κριτικό "αντιπολιτευτικό" πνεύμα στην Ιδέα, στον σκοπό μας.


Η αυτονομία σήμερα αποτελεί το #πολιτικό_μέσον για να κρατήσουμε ζωντανή την πίστη μας, για να ασκήσουμε επιτέλους #κοινωνικό_λόγο. Η αυτονομία αποτελεί αποκλειστικά το πρώτο μεταβατικό στάδιο, Σε ένα ανώτερο στάδιο όλες αυτές οι #αυτόνομες πατριωτικές ομάδες θα μπορέσουν να δημιουργήσουν μέσα από όλους αυτούς τους εκπαιδευτικούς χώρους, τα εργοστάσια, τις ομάδες κοινωνικής παρέμβασης, έναν πολιτικό πλέον #φορέα, ο οποίος καθώς και τα μέλη του έχουν ψηθεί στον αγώνα, ο καθένας στην #ειδικότητα του θα έχει πολιτικό πρόγραμμα.

(*Περιοδικό "Αντίδοτο", 16/1986)
(*Νοσταλγοί του μέλλοντος, 2011…

Fifty Shades of Grey??

Orientamenti (Προσανατολισμοί)

Είναι ανώφελο να δημιουργούμε παραισθήσεις με τις χίμαιρες μιας οιασδήποτε αισιοδοξίας:

Εμείς σήμερα βρισκόμαστε στο τέλος ενός κύκλου Εμείς σήμερα βρισκόμαστε στο μέσον ενός κόσμου ερειπίων.

Και το ερώτημα που πρέπει να τεθεί είναι:
Υπάρχουν ακόμα Άνθρωποι όρθιοι στα πόδια τους εν μέσω αυτών των ερειπίων;